| ANNENİN DOĞUM YAZISImerhaba;30 haftalik ,35 haftalik derken 37 . haftada yani bundan 17 gün önce dogumyaptim .O günün ilginç yani doktoruma gün almaya gitmistik ve 13 içinsözlestik. Ben tüm tanidik ve arkadaslara 'Ayin 13 ü saat 7:15'te Güvenhastanesinde dogumumuz var !!!Bekliyoruz' diye mesajlar attim ;esim debenden heveslendi patronu dahil herkese bu mesajlardan yolladi . Çok öncedenhazirlamis oldugum hastane çantami herseyi birkez daha yikamak ve yenidenyerlestirmek amaciyla bosalttim ,gece teyzemler bizdeydi dogumla ilgilisohbetler falan yaptik,12 haziran benim yasgünümdü kizimin yasgünü bendensonra olursa benim ki atlanmaz diye cin fikirliligimi beyan ettim .Yalniz ogece bebek karnimda olmadigi kadar hareketli idi. Hatta köpegim sosisaylarca kucagima çikamdigi halde o gece hep kucagimdaydi .Neyse misafirlergitti ,ben yatagin ucuna kivrildim beyaz show seyrederek uykumun gelmesinibekliyordum bu arada esim kavun kesti onu yedim derken birden korkunç birsanci oldu ve su bosaldi .Tabi benim aklima dogum olayi hiç gelmedi 'eyvah dedim artik tuvaletimi tutamiyorum vekavun gaz yapti 'Hemen tuvalete kostum ,üstüüm basimim temizledim tekraruzandim ki yine siddetli bri agri ,yine su bosalmasi .Esim doktoru arayalimdedi.Ben karsi çiktim .'Ne de olsa gaz sancisi idi ve elbet geçecekti.' Birsaate yakin sürdü bu döngü en sonunda gelen suyun pembe oldugunu farkettim,agridan ayaklarim titremeye basladi .Esim de hemen doktoru aradi .On dakikasonra hastaneden bulusmak üzere sözlesildi. Esim önce köpegi sonra beniarabaya götürdü Ailece Güven hastanesinin yolunu tuttuk. Ben hala dogumhavasinda degildim .Agri kesici falan vurusup dönecegimi düsünüyordum.Doktorum kapida karsiladi . Yaninda anestesi uzmani .Sonrasi malum odayaçikarildim ,kesilecek yerler traslandi ,soyuldum giydirildim.Tüm bunlarolurken esim arabayi parketmeye çalisiyordu. Ben de doktorla epiduralsezeryan konusunda pazarlik halindeydim ki ;doktor bebegin içerde tehlikedeolabilecegini ve sinyal verdigini söyledi .Henüz aileden kimsenin haberi yoktu esim bile ortalarda degildi.Hem korku hem aci ,hem aylardir yaptigim dogum hazirliklari ...Yokkameraya çekecektik ,esim de doguma girecekti ,saçim mutlaka yapili olacakti!!!Hepsi silindi.En son ameliyathane yesil önlükler ve hala dogumuertelemeye çalisan kendimi hatirliyorum. Uyandigimda minicik birseyyanimdaki küçük yatakta yatiyordu.7 hazirandan gece saat 2:27 de kizimdogdu.2.570 gr ve 45 cm . Sanirim acele ettigi için biraz daha küçük.Ayrica tüm planlarimizi altüst ederek hayatimiza kendi istedigi saat vetarihte dalmasi da ,ilerde basimiza neser örebileceginin bir göstergesisanirim :)))O sabah yürüdüm ,kolidorda turlar attim .Bebegimi emzirmeyi ögrendim .Ertesigün saat 10 da da hastaneden çikisimizi yaptik.Simdi evdeyim .Bebek ,köpek,anne ,baba olarak yeni düzenimize ayak uydurmaya çalisiyorum.Dogum sonrasibeni kutlayan ve arayan tüm arkadaslara sevgilerVE SEVGILI HAMILELER .BENIM GIBI DOGUMDAN KORKAN ANNE ADAYLARI .VALLA DISÇEKTIRMEK DAHA ZORDU .UMARIM HERKESIN HERSEYI YOLUNDA GIDER HERKES BIRÇIRPIDA DOGURUP PRENS/ PRENSESINI KUCAGINA ALIR . pelin &17 günlük misrasi |
18 June 2007
mısra 17 günlük
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

No comments:
Post a Comment