ordasın dimi

bu yanlızlık duygusu bana senden emanet kızıma

her dokunuşumda senin bana dokunamayışlarını düşündüm

koyun koyuna yatarken onunla seni daha çok özledim

daha çok ağladım yaşayamadıklarımıza

seni özlemeler çare değil biliyorum

anılarımız yok yeniden yaratamam anlıyorum ...

evet senle birlikte yaşlanmıyorum ama

kızımla büyüyorum annemin kızı değil kızımın annesi oluyorum ...

acıya alışmak gibi birşey uzaklığa alışmak

nefesini tutup sığ sulara dalmak

narkozsuz ameliyat masalarına yatmak kaybettiğin çocuklara bir kumsalda rastlamak ...

sen varsın uzakta da olsan ,

ayrı da olsan sen varsın

yıkarken kızımı banyoda ,

patlatmaya kıyamadığım köpüğün içindesin

gecenin bir vakti söndürmeyi unuttuğum lambasın

okuduğum kitabın ayracı

süründüğüm parfümün vanilya kokusu

dibi tutmuş cezvedeki inatçı lekesin

sen varsın gözlüğümün köşesi gibi

çenemde çıkan aykırı tüy gibi

yazmaya korktuğum şiirler gibi

rüyaya yattığım geceler gibi sen varsın ...

dimdik duruyorsam hayata

varlıktan çok yokluğu seviyorsam

sahip olmaktan çok paylaşmayı

günlerini en uzununu yaşıyorsam

yazların en sıcağını ...

azsam özsem

dipdibe isem hayatla sen varsın ...

ordasın di mi 3.5.2005 10:52 ankara p.o.
Pelin Okumuş Baş